Όπως ο ηθοποιός στη σκηνή παραδίδεται σε μια θέληση που δεν είναι η δική του, αλλά οι ανάγκες του χαρακτήρα του ρόλου που υποδύεται, 

έχεις ποτέ γευτεί αυτή την ύπαρξη:
να μην ανήκεις στον εαυτό σου, αλλά στη θέλησή του εαυτού σου να υπάρχει;
~.~
Like an actor on stage who is surrendering to a will that is not his, but according to the needs of the character of the role he is incorporating,
have you ever tasted this way of being:
not to belong to yourself, but to the will of your self to be?